The context is written by unqualified investment advisor or non-licensed investment advisor (Me), thus please be on precaution of using this context. The successful investors should get the investment advice from qualified or licensed investment advisor (Securities Firms) along with their comprehensive understanding of their investments.

Friday, September 16, 2011

ដំណើរការនៃការទូទាត់ភាគលាភ

ការសំរេចចិត្តក្នុងការទូទាត់ភាគលាភ គឺត្រូវធ្វើឡើងដោយក្រុមប្រឹក្សា ភិបាលរបស់ក្រុមហ៊ុនបោះផ្សាយមូលបត្រ។ ក្រុមប្រឹក្សាភិបាលត្រូវប្រជុំពិភាក្សាគ្នាយ៉ាង ម៉ត់ចត់មុននឹងប្រកាសទូទាត់ភាគលាភទៅកាន់ភាគហ៊ុនិករបស់ខ្លួន ព្រោះនៅ ពេល ដែលភាគលាភត្រូវបានប្រកាស វានឹងក្លាយជាបំណុល របស់ក្រុមហ៊ុន ដែលក្រុមហ៊ុននឹងមិនអាចកែប្រែ ឬលុបចោលការទូទាត់នេះដោយងាយស្រួលនោះ​​ទេ។​ ក្រុមប្រឹក្សាភិបាលនឹងប្រកាសនូវពេលវេលា កាលបរិច្ឆេទផ្សេងៗ ដែលពាក់ព័ន្ធនឹងការទូទាត់   ភាគលាភ។ នៅពេលការទូទាត់ភាគលាភបានប្រកាស ដំណើរការនៃការទូទាត់ភាគលាភនឹងត្រូវបានធ្វើទៅតាមដំណាក់ និងតាម កាលបរិច្ឆេទដែលបានកំណត់យ៉ាងជាក់លាក់។​ ខាងក្រោមនេះជានីតិវិធីក្នុងដំណើរការនៃការទូទាត់ភាគលាភ៖
-               កាលបរិច្ឆេទប្រកាស ជាកាលបរិច្ឆេទ ដែលក្រុមប្រឹក្សាភិបាលសំរេច និងប្រកាសពីការទូទាត់ ភាគលាភ។ នៅក្នុងការប្រកាស នេះ កាលបរិច្ឆេទប្រកាសបញ្ជីឈ្មោះ​ភាគហ៊ុនិកដែលត្រូវទទួល បាន ភាគលាភ ឬសិទ្ធិនិងកាលបរិច្ឆេទទូទាត់នឹងត្រូវបាន ប្រកាស ឱ្យដឹង។ ឧទាហរណ៍ នៅថ្ងៃទី ១ ខែ មករា ក្រុមប្រឹក្សាភិបាលបានប្រកាស ថា នឹង          ទូ​ទាត់ភាគលាភ ២០០០ រៀល ក្នុង ១ មូលបត្រ នៅថ្ងែទី ១ ខែ កុម្ភៈ ទៅឱ្យភាគហ៊ុនិក        ទាំងអស់ ដែលមានក្នុងបញ្ជីឈ្មោះ​ភាគហ៊ុនិកដែលត្រូវទទួល បានភាគលាភ ឬសិទ្ធិនៅថ្ងៃទី​ ១៥ ខែ មករា។
-               កាលបរិច្ឆេទអ៊ិចឌីវីដឹនដ៍ ជាកាលបរិចេ្ឆទដែលសម្រាប់កំណត់ អត្តសញ្ញាណភាគហ៊ុនិក ដែលនឹងត្រូវបានកត់ត្រាទុកនៅក្នុងកាល បរិច្ឆេទប្រកាសបញ្ជីឈ្មោះ​ភាគហ៊ុនិកដែលត្រូវទទួល បានភាគលាភ ឬសិទ្ធិនូវសិទ្ធិពេញលេញជាផ្លូវការ ដើម្បីប្រាកដថា ភាគលាភ នឹងត្រូវបានទូទាត់ឱ្យខ្លួន ទោះបីភាគហ៊ុនិកលក់ មូលបត្រកម្មសិទ្ធិ របស់ខ្លួនហើយក៏ដោយ តែការលក់របស់ពួកគាត់ ត្រូវបញ្ជាក់ថា ពួកគាត់មានមូលបត្រកម្មសិទ្ធិមុន កាលបរិច្ឆេទអ៊ិចឌីវីដឹនដ៍ ហើយគាត់ លក់ក្រោយកាលបរិច្ឆេទអ៊ិចឌីវីដឹនដ៍។ ក្នុងរូបភាពអ្នកទិញ ប្រសិនបើ គាត់ទិញមូលបត្រកម្មសិទ្ធិមុនកាលបរិច្ឆេទអ៊ិចឌីវីដឹនដ៍ នោះគាត់នឹង មានសិទ្ធិទទួលបានភាគលាភពីក្រុមហ៊ុន  ប្រសិនបើគាត់មិនលក់វាវិញមុន កាលបរិច្ឆេទអ៊ិចឌីវីដឹនដ៍ដដែល។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើគាត់ទិញមូលបត្រកម្មសិទ្ធិ ក្រោយកាលបរិច្ឆេទអ៊ិចឌីវីដឹនដ៍ នោះ គាត់គ្មានសិទ្ធិទទួលបាន ភាគលាភពីក្រុមហ៊ុនទេ។ កាលបរិច្ឆេទអ៊ិចឌីវីដឹនដ៍នេះ បង្កើតឡើងដោយប្រតិបត្តិករទីផ្សារ មូលបត្រ ដោយមានរយៈពេល ១ ថ្ងៃនៃថ្ងៃធ្វើការមុនកាល បរិច្ឆេទប្រកាសបញ្ជីឈ្មោះ​ភាគហ៊ុនិកដែលត្រូវទទួល បានភាគលាភ ឬសិទ្ធិ។ តាមការប្រកាសខាងលើ ថ្ងៃទី ១៤ ខែ មករា គឺជាកាលបរិច្ឆេទអ៊ិចឌីវីដឹនដ៍។ សរុបសេចក្តីមក នៅចន្លោះកាលបរិច្ឆេទប្រកាស និងកាលបរិច្ឆេទអ៊ិចឌីវីដឹនដ៍ មូលបត្រ    កម្មសិទ្ធិនឹងត្រូវបានធ្វើការជួញដូរដោយមានភាគលាភ ដូចនេះថ្លៃរបស់ មូលបត្រកម្មសិទ្ធិកើនឡើងឆ្លើយតបនឹងទំហំភាគលាភដែលនឹងត្រូវទូទាត់។ ចំណែកឯនៅកាលបរិច្ឆេទ         អ៊ិចឌីវីដឹនដ៍ ជាថ្ងៃចាប់ផ្តើមទីមួយ ដែលមូលបត្រកម្មសិទ្ធិនឹងត្រូវបានជួញដូរដោយគ្មានភាគលាភនៅលើទីផ្សារម្តងទៀត ជាហេតុធ្វើឱ្យថ្លៃរបស់មូលបត្រកម្មសិទ្ធិធ្លាក់ចុះ ឆ្លើយតបនឹងទំហំរបស់ភាគលាភ ដែលនឹងត្រូវទូទាត់ផងដែរ។
- កាលបរិច្ឆេទប្រកាសបញ្ជីឈ្មោះ​ភាគហ៊ុនិកដែលត្រូវទទួល បានភាគលាភ ឬសិទ្ធិ ជាកាលបរិច្ឆេទ ដែលក្រុមហ៊ុនរៀបចំឈ្មោះ ភាគហ៊ុនិករបស់ខ្លួន គឺ ភាគហ៊ុនិកដែលមាន មូលបត្រ កម្មសិទ្ធិនៅកាលបរិច្ឆេទអ៊ិចឌីវីដឹនដ៍ ដែលមានសិទ្ធិជាផ្លូវការពេញលេញ ក្នុងការទទួលបានការទូទាត់ភាគលាភដល់ខ្លួន។ អ្នកដែលមាន ឈ្មោះក្នុងបញ្ជីឈ្មោះ​ភាគហ៊ុនិកដែលត្រូវទទួលបានភាគលាភ ឬសិទ្ធិ នឹងត្រូវបានក្រុមហ៊ុនទូទាត់ភាគលាភឱ្យនៅកាលបរិច្ឆេទូទាត់។ តាមការ ប្រកាសកាលបរិច្ឆេទប្រកាសបញ្ជីឈ្មោះ​ភាគហ៊ុនិក ដែលត្រូវទទួលបាន ភាគលាភ ឬសិទ្ធិ គឺ ធ្វើនៅថ្ងៃទី ១៥ ខែ មករា។
-               កាលបរិច្ឆេទទូទាត់ ជាកាលបរិច្ឆេទ ដែលភាគលាភនឹងត្រូវទូទាត់ ទៅឱ្យភាគហ៊ុនិក ដែលមានឈ្មោះក្នុងបញ្ជីឈ្មោះ​ភាគហ៊ុនិក ដែលត្រូវទទួលបានភាគលាភ ឬសិទ្ធិ ដែលធ្វើឡើងក្នុងកាល បរិច្ឆេទប្រកាសបញ្ជីឈ្មោះ​ភាគហ៊ុនិកដែលត្រូវទទួលបានភាគលាភ ឬសិទ្ធិ ដែលមានសិទ្ធិពេញលេញក្នុងការទទួលបានការទូទាត់ភាគលាភ។ តាមការប្រកាសខាងលើកាលបរិច្ឆេទទូទាត់ គឺនៅថ្ងៃទី ១ ខែ កុម្ភៈ។

                ភ្នាក់ងារទូទាត់

ភ្នាក់ងារទូទាត់ សំដៅដល់បុគ្គលដែលទទួលបានការទទួលស្គាល់ ឱ្យផ្តល់សេវាក្នុងនាម        ក្រុមហ៊ុនបោះផ្សាយមូលបត្រទៅលើការទូទាត់ភាគលាភ ការប្រាក់ ប្រាក់ដើមឬការទូទាត់ផ្សេងៗទៀតដែលត្រូវផ្តល់ឱ្យម្ចាស់មូលបត្រ កម្មសិទ្ធិដែលពាក់ព័ន្ឌ ទៅតាមការណែនាំរបស់ក្រុមហ៊ុនបោះផ្សាយមូលបត្រ។ អ្នកវិនិយោគសាធារណៈដែលទទួលបានការទូទាត់ភាគលាភអាចបើកប្រាក់ពីភ្នាក់ងារទូទាត់នេះ។ សម្រាប់ការទូទាត់ភាគលាភជាសាច់ប្រាក់ ភ្នាក់ងារទូទាត់អាច ទូទាត់ភាគលាភជារូបិយវត្ថុ ដែលជាធម្មតាទូទាត់តាមរយៈប្រព័ន្ធបញ្ជូនមូលនិធិ អេឡិចត្រូនិច ឬជាមូលប្បទានបត្រ។

Thursday, September 15, 2011

ទម្រង់ផ្សេងៗនៃការទូទាត់ភាគលាភ


ភាគលាភ ត្រូវបានចែកជាទម្រង់ផ្សេងៗ ដែលទម្រង់ទាំងនេះមានដូចជា៖

                                ភាគលាភជាសាច់ប្រាក់

ភាគលាភជាសាច់ប្រាក់ គឺជាចំណែកនៃប្រាក់ដែលរកបានដោយក្រុមហ៊ុន បោះផ្សាយមូលបត្រ ហើយក្រុមហ៊ុនបានទូទាត់ចំណែកនេះទៅឱ្យភាគហ៊ុនិក។ ប្រាក់ដែល ក្រុមហ៊ុនរកបាន មានក្រោមរូបភាព ២ យ៉ាង គឺប្រាក់ចំណេញពីដំណើរការអាជីវកម្ម របស់ក្រុមហ៊ុន និងប្រាក់ដែលរកបានក្នុងពេល       ជំរះបញ្ជីរំលាយក្រុមហ៊ុនទាំងស្រុង ឬផ្នែកណាមួយរបស់ក្រុមហ៊ុន។ ភាគលាភជាសាច់ប្រាក់ត្រូវបានទូទាត់ជារូបិយវត្ថុ ជាធម្មតាតាមរយៈប្រព័ន្ធបញ្ជូនមូលនិធិអេឡិចត្រូនិច ឬជាមូលប្បទានបត្រ។ ឧទាហរណ៍ ក្រុមហ៊ុនមួយបានប្រ​កាសថានឹងបែងចែកភាគលាភជាសាច់ប្រាក់ ២,០០០ រៀល ក្នុង ១ មូលបត្រកម្មសិទ្ធិ ប្រសិនបើភាគហ៊ុនិកមាន​ ១,០០០ មូលបត្រកម្មសិទ្ធិ ដូចនេះ ភាគហ៊ុនិកនឹងទទួលបានភាគលាភសរុប ២,០០០ x ១,០០០ = ២,០០០,០០០ រៀល ដោយមិនទាន់ដកពន្ធកាត់ទុក។
នៅពេលក្រុមហ៊ុនរកបានប្រាក់ចំណេញពីដំណើរការអាជីវកម្មរបស់ខ្លួន ប្រាក់ ចំណេញទាំងនេះអាចត្រូវបានប្រើប្រាស់ក្រោមរូបភាព ២ យ៉ាង គឺវិនិយោគប្រាក់ ចំណេញទៅក្នុងអាជីវកម្មវិញ          (វិនិយោគបន្ត) ឬ បែងចែកឱ្យភាគហ៊ុនិកជាភាគលាភ។ ជាទូទៅក្រុមហ៊ុនរក្សាទុកមួយចំណែក នៃប្រាក់ចំណេញ និង បែងចែកចំណែកប្រាក់ ចំណេញដែលនៅសល់ជាភាគលាភ ។ ភាគលាភជាសាច់ប្រាក់​ជាចំណែកនៃប្រាក់ចំណេញ ដែលក្រុមហ៊ុនអាចទូទាត់ទៅឱ្យភាគហ៊ុនិក តាមកាលកំណត់ទៀងទាត់      (សមាយិក)​ ឬ​លើមូលដ្ឋានមួយដងជាគោល។ ភាគលាភជាសាច់ប្រាក់នេះ ត្រូវបានបែងចែកជា ៣ ប្រភេទ​ គឺ ភាគលាភជាសាច់ប្រាក់យ៉ាងទៀងទាត់ ភាគលាភបន្ថែម និងភាគលាភពិសេស។ ភាគលាភទាំងនេះ ធ្វើឱ្យថ្លៃរបស់មូលបត្រកម្មសិទ្ធិកំពុងជួញដូរកើនឡើងថ្លៃក្រោយ កាលបរិច្ឆេទប្រកាស និង ធ្លាក់ចុះថ្លៃមកវិញចំពោះការជួញដូរទាំងឡាយណា ដែលធ្វើក្រោយកាលបរិច្ឆេទអ៊ិចឌីវីដឹនដ៍ (ករណីកត្តាផ្សេងៗមិនប្រែប្រួល ហើយមានរយៈពេលខ្លី)។ ការប្រែប្រួលថ្លៃរបស់មូលបត្រកម្មសិទ្ធិក្នុងករណីនេះ ពុំទាន់មានវិធីសាស្រ្តណា ដែលអាចកំណត់បានឡើយពីវិធីគណនាថ្លៃឡើងចុះ ឱ្យសុក្រិតបំផុតនោះទេ ព្រោះតែថ្លៃមូលបត្រកម្មសិទ្ធិទាក់ទងនឹងកត្តាច្រើនយ៉ាង។ ប៉ុន្តែដោយសន្មតយកភាគលាភជាកត្តាតែមួយគត់នៃការប្រែប្រួលថ្លៃរបស់មូលបត្រកម្មសិទ្ធិ ជាទូទៅក្រោយបរិចេ្ឆទប្រកាសភាគលាភ ថ្លៃរបស់មូលបត្រកម្មសិទ្ធិអាចកើនដល់ថ្លៃថ្មីមួយ ដែលបានពីថ្លៃ បច្ចុប្បន្ននៃមូលបត្រកម្មសិទ្ធិក្នុងកាលបរិច្ឆេទប្រកាសបូកនឹងភាគលាភ  (Pកាលរិច្ឆេទប្រកាស + D) និងអាចធ្លាក់ចុះមកវិញដល់ថ្លៃថ្មីមួយទៀត ដែលបានមកពីថ្លៃ បច្ចុប្បន្ននៃមូលបត្រកម្មសិទ្ធិក្នុងកាលបរិច្ឆេទអ៊ិចឌីវីដឹនដ៍ដកនឹងភាគលាភ (Pកាលរិច្ឆេទអ៊ិចឌីវីដឹនដ៍ - D)
នៅពេលក្រុមហ៊ុនរកបានប្រាក់ពីការជំរះបញ្ជីរំលាយក្រុមហ៊ុនរបស់ខ្លួន ឬផ្នែក ណាមួយរបស់ក្រុមហ៊ុនខ្លួន ភាគលាភជាសាច់ប្រាក់ដែលជាចំណែកនៃប្រាក់រកបានទាំងនេះ តូ្រវបានគេឱ្យឈ្មោះថា “ភាគលាភក្ស័យធន”។ ខ្ញុំបាទមិនបានសិក្សាស៊ីជម្រៅពី ការប្រែប្រួលថ្លៃនៃមូលបត្រកម្មសិទ្ធិក្នុងករណីភាគលាភក្ស័យធននេះនៅឡើយទេ ប៉ុន្តែ ជាមូលដ្ឋាន ថ្លៃមូលបត្រកម្មសិទ្ធិក្នុងករណីនេះ អាស្រ័យលើទស្សនៈ របស់បុគ្គលក៏ដូចជាស្ថាប័នទៅលើមូលហេតុនៃការទូទាត់របស់ក្រុមហ៊ុន។
ការទូទាត់ភាគលាភជាសាច់ប្រាក់ ធ្វើឱ្យមានការថយចុះនូវមូលធន និងប្រាក់ចំណេញរក្សាទុករបស់ក្រុមហ៊ុន លើកលែងតែការទូទាត់លើភាគលាភក្ស័យធន ប៉ុណ្ណោះ ដែលប្រហែលជាអាចធ្វើឱ្យ ថយចុះមូលធនសម្រាប់សងបំណុលរបស់ក្រុមហ៊ុន។

                                       ក. ភាគលាភជាសាច់ប្រាក់យ៉ាងទៀងទាត់
ក្រុមហ៊ុនបោះផ្សាយមូលបត្រ ទូទាត់ភាគលាភជាសាច់ប្រាក់យ៉ាងទៀងទាត់ ទៅកាន់ភាគហ៊ុនិក ប្រចាំត្រីមាស ប្រចាំឆមាស និងប្រចាំឆ្នាំជាដើម ។ ប៉ុន្តែជាទូទៅក្រុមហ៊ុនទូទាត់ប្រចាំត្រីមាស គឺ មានន័យស្មើនឹងធ្វើការទូទាត់ ៤ ដង ក្នុង ១​ ឆ្នាំ។ ស្ថេរភាពកំណត់ត្រារយៈពេលយូរមួយនៃការបែងចែកភាគ-លាភយ៉ាងទៀងទាត់ បាន បង្ហាញពីសញ្ញាណជា​វិជ្ជមានពីស្ថេរភាពហិរញ្ញវត្ថុរបស់ក្រុមហ៊ុន ក៏ដូចជាសេចក្តីទុកចិត្ត ទៅលើទស្សនៈវិស័យអនាគតក្នុងការគ្រប់គ្រងរបស់ក្រុមហ៊ុន។ ប៉ុន្តែនៅពេល ក្រុមហ៊ុនទូទាត់នូវចំណែកដ៏ច្រើននៃប្រាក់រកបានជាភាគលាភ វាអាចជាសញ្ញាណមួយ ដែលបង្ហាញថាក្រុមហ៊ុនអាចពុំមានគម្រោង ដែលមានលទ្ធភាពចំណេញគ្រប់គ្រាន់ សម្រាប់ក្រុមហ៊ុនរបស់ខ្លួនឡើយ ដែលកត្តានេះធ្វើឱ្យមានការចោទសួរពីលទ្ធភាព រីកចម្រើនរយៈពេលវែងរបស់ក្រុមហ៊ុននោះ។ ទោះយ៉ាងនេះក្តី ការទូទាត់ភាគលាភយ៉ាងទៀងទាត់នេះ គឺទាក់ទាញការចាប់អារម្មណ៍យ៉ាងខ្លាំងពីវិនិយោគិន ដែលសម្លឹងរកប្រាក់ចំណូលតាមកាលកំណត់ទៀងទាត់ (ដូចជានិវត្តជន) ហើយខណៈពេលអាចការពារ   ការខាតបង់នូវមូលធន ឬប្រាក់ដើមទុនរបស់ខ្លួនបាន។
ដូចនេះ ការទូទាត់ភាគលាភធ្វើឱ្យវិនិយោគិនសប្បាយចិត្ត ព្រោះតែធ្វើឱ្យវិនិយោគិនមួយចំនួនមានទំនុកចិត្ត ឬ បានចំណេញពីការវិនិយោគរបស់ខ្លួន។ ដោយសាមញ្ញវិនិយោគិនមួយចំនួនយល់-ឃើញថា ការទូទាត់ភាគលាភ ជារង្វាស់ក្នុងការ​វាស់វែងសុខភាពហិរញ្ញវត្ថុរបស់ក្រុមហ៊ុន ហើយវិនិយោគិនមួយចំនួនទៀតពឹងផ្អែក លើការទូទាត់ភាគលាភជាចំណូលបន្ថែម។
                                                ខ. ភាគលាភបន្ថែម និងភាគលាភពិសេស
ក្រុមហ៊ុនបោះផ្សាយមូលបត្រអាចទូទាត់ភាគលាភបន្ថែម ពីលើភាគលាភ ជាសាច់ប្រាក់យ៉ាង ទៀងទាត់ទៅកាន់ភាគហ៊ុនិករបស់ខ្លួន។ ការទូទាត់ភាគលាភបន្ថែមនេះ មិនត្រូវបានធានាថានឹងត្រូវ បានទូទាត់ម្តងទៀតនៅពេលអនាគតនោះទេ។ ចំណែកឯភាគលាភពិសេសមានលក្ខណៈស្រដៀងគ្នា នឹងភាគលាភបន្ថែមដែរ ប៉ុន្តែវាត្រូវបានគេធ្វើការទូទាត់តែម្តងប៉ុណ្ណោះ ហើយនឹងមិនធ្វើការទូទាត់ម្តង ទៀតឡើយ​។
ក្រុមហ៊ុនដែលមានដំណើរការពាក់ព័ន្ធដោយផ្ទាល់ជាមួយនឹងវដ្តអាជីវកម្ម បានន័យ ថាក្រុមហ៊ុនអាចបង្កើតឱ្យមានភាពលើកម្រិតក្នុងការលក់ជាមធ្យម និង​ មានភាព លើកម្រិតនៃប្រាក់ចំណេញជាមធ្យមរបស់ខ្លួនទៅតាមវដ្តរបស់អាជីវកម្ម។ នៅពេលវិបុលកម្ម សេដ្ឋកិច្ច ឬ ឆ្នាំដែលក្រុមហ៊ុនមាន  សមត្ថភាពរកប្រាក់បានខ្លាំង ក្រុមហ៊ុនអាចបែងចែក ប្រាក់រកបានលើកម្រិតមធ្យមខ្លះទាំងនេះជាភាគលាភបន្ថែម ឬភាគលាភពិសេស បន្ថែមពីលើភាគលាភជាសាច់​ប្រាក់យ៉ាងទៀងទាត់ដល់ភាគហ៊ុនិក ដើម្បីឱ្យភាគហ៊ុនិក របស់ខ្លួនសប្បាយចិត្ត។ សម្រាប់វិនិយោគិនមួយចំនួន ការទូទាត់ភាគលាភបន្ថែម ឬ ភាគលាភពិសេសក្នុងទំហំ​ធំមួយ ជាសញ្ញាណជាវិជ្ជមានមួយបញ្ជាក់ពីសេ្ថរភាពហិរញ្ញវត្ថុ និងទស្សនៈ         វិស័យអនាគតច្បាស់លាស់របស់ក្រុមហ៊ុនប៉ុន្តែជាដដែលផងដែរ សម្រាប់វិនិយោគិនខ្លះ ពួកគាត់អាចគិតថា វាជាសញ្ញាណដែលបញ្ជាក់ថា ក្រុមហ៊ុនពុំមានគម្រោង ដែលមានលទ្ធភាពចំណេញគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ក្រុមហ៊ុនរបស់ខ្លួន។ សរុបសេចក្តីមក រាល់ព័ត៌មានខ្លះ ដែលក្រុមហ៊ុនផ្សព្វផ្សាយ វាក្លាយជាសញ្ញាណ ដែលមានទំនាក់ទំនងដោយផ្ទាល់ ដែលទាក់ទាញនូវចំណាប់អារម្មណ៍របស់ វិនិយោគិនទៅតាមទស្សនៈ និងផ្នត់គំនិតរបស់វិនិយោគិននីមួយៗ។​
                                            គ. ភាគលាភក្ស័យធន
នៅពេលក្រុមហ៊ុនបោះផ្សាយមូលបត្ររកបានប្រាក់ពីការជំរះបញ្ជីរំលាយក្រុមហ៊ុនទាំងស្រុង ឬផ្នែកណាមួយរបស់ក្រុមហ៊ុន ភាគលាភជាសាច់ប្រាក់ ដែលជាចំណែកនៃប្រាក់ទាំងនេះតូ្រវបានគេឱ្យឈ្មោះថា “ភាគលាភក្ស័យធន”។ ក្រុមហ៊ុនអាចលក់ដោះទ័លនូវទ្រព្យសកម្មរបស់ខ្លួនជាសាច់ប្រាក់ រួចធ្វើការទូទាត់ទៅភាគហ៊ុនិករបស់ខ្លួននូវចំណែកដែលនៅសល់។ ប៉ុន្តែផ្ទុយទៅវិញនោះ ក្រុមហ៊ុនដែលខ្លាំងល្មមខ្លះ ឬក្រុមហ៊ុនដែលធ្វើទំនើបភាវូបនីយកម្មខ្លះ អាចធ្វើការទូទាត់ជាភាគលាភទៅឱ្យភាគហ៊ុនិក របស់ខ្លួនបន្ទាប់ពីការលក់ការិយាល័យ ឬផ្នែកណាមួយរបស់ខ្លួនដែលមិនផ្តល់ចំណេញ ឬចាស់ដែលមិនមានគុណវឌ្ឍ និង ផ្តល់អត្ថប្រយោជន៍គ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ដំណើរការរបស់ក្រុមហ៊ុន។
ភាគលាភជាមូលបត្រកម្មសិទ្ធិ
ភាគលាភត្រូវបានទូទាត់ឱ្យភាគហ៊ុនិកក្នុងទម្រង់ជាមូលបត្រកម្មសិទ្ធិ ភាគលាភ នេះហៅថា “ភាគលាភជាមូលបត្រកម្មសិទ្ធិ”។ ភាគលាភជាមូលបត្រកម្មសិទ្ធិ មិនត្រូវបានទូទាត់ជារូបវិយវត្ថុនោះទេ។ ការទូទាត់ភាគលាភជាមូលបត្រកម្មសិទ្ធិ ភាពជាម្ចាស់កម្មសិទ្ធិ ឬភាគកម្មរបស់ភាគហ៊ុនិកពុំមាន   ការប្រែប្រួលឡើយ។ ការទូទាត់ភាគលាភជាមូលបត្រកម្មសិទ្ធិនេះ គឺធ្វើឱ្យបរិមាណមូលបត្រកម្មសិទ្ធិរបស់ ភាគហ៊ុនិកដែលត្រូវទទួលបានភាគលាភមានការកើនឡើង ហើយការទូទាត់ភាគលាភ ជាមូលបត្រកម្មសិទ្ធិនេះមិនធ្វើឱ្យតម្លៃសរុបនៃមូលបត្រកម្មសិទ្ធិរបស់ភាគហ៊ុនិកមានការប្រែប្រួលឡើយ។ ក្នុងន័យសាមញ្ញបានន័យថា ភាគហ៊ុនិកមានបរិមាណមូលបត្រកម្មសិទ្ធិ ក្នុងដៃកើនឡើងច្រើនជាងមុន តម្លៃសរុបរបស់មូលបត្រកម្មសិទ្ធិថេរទោះបីថ្លៃរបស់ មូលបត្រកម្មសិទ្ធិនីមួយៗ នឹងធ្លាក់ចុះក្រោយកាលបរិច្ឆេទប្រកាសក៏ដោយ។ ជាធម្មតាភាគលាភជាមូលបត្រកម្មសិទ្ធិ គឺ ត្រូវទូទាត់ឱ្យដោយគិតជា ភាគរយធៀបនឹងបរិមាណមូលបត្រកម្មសិទ្ធិ ដែលភាគហ៊ុនិកកាន់កាប់មុនពេល ទូទាត់ភាគលាភ ។ ភាគលាភជាមូលបត្រកម្មសិទ្ធិនេះមិនត្រូវបាន កាត់ទុកចំណែកខ្លះសម្រាប់បង់ពន្ធឡើយ។
ឧទាហរណ៍ ក្រុមហ៊ុនមាន ១០,០០០,០០០,០០០ រៀល ជាតម្លៃទីផ្សារនៃ មូលធនរបស់ខ្លួន ហើយនៅពេលបច្ចុប្បន្ន ក្រុមហ៊ុនមានបរិមាណមូលបត្រ កម្មសិទ្ធិរបស់ខ្លួនចំនួន ១,០០០,០០០ មូលបត្រ កំពុងចរាចរលើទីផ្សារ នោះថ្លៃបច្ចុប្បន្នរបស់មូលបត្រកម្មសិទ្ធិមួយគឺ ១០,០០០,០០០,០០០ / ១,០០០,០០០ = ១០,០០០ រៀល។ ប្រសិនបើ​ក្រុមហ៊ុនប្រកាស  ផ្តល់ភាគលាភជាមូលបត្រកម្មសិទ្ធិ ១០% ហើយតម្លៃទីផ្សារនៃមូលធនរបស់ក្រុមហ៊ុនមិនប្រែប្រួល នោះបរិមាណមូលបត្រកម្មសិទ្ធិ ដែលកំពុងចរាចរនឹងកើនឡើង ១០០,០០០ មូលបត្រ គឺកើនឡើងបាន ១០% ហើយចំពោះថ្លៃក្នុងមូលបត្រកម្មសិទ្ធិមួយគឺ ១០,០០០,០០០,០០០ / (១,០០០,០០០ + ១០០,០០០) = ៩,០០០ រៀល
ភាគលាភជាទ្រព្យសម្បត្តិ គឺភាគលាភត្រូវបានទូទាត់ឱ្យភាគហ៊ុនិកក្នុងទម្រង់ ជាទ្រព្យសកម្ម។ មានន័យថា ភាគលាភប្រភេទនេះកើតឡើងនៅពេលក្រុមហ៊ុន បែងចែកជាទំនិញ ឬសេវាកម្ម “ជា  ប្រភេទនៃទ្រព្យសម្បត្តិ” ទៅកាន់ភាគហ៊ុនិក​ជំនួសឱ្យការទូទាត់ភាគលាភជាសាច់ប្រាក់ ឬជាមូលបត្រ           កម្មសិទ្ធិ។ ភាគលាភ ជាទ្រព្យសម្បត្តិអាចមានក្នុងទម្រង់រូបីណាមួយ ហើយត្រូវបានគេកត់ត្រាតាមតម្លៃ ទីផ្សាររបស់វានៅកាលបរិច្ឆេទប្រកាសនៃការទូទាត់ភាគលាភ។ វាដូចជាទម្រង់នៃការទូទាត់ ភាគលាភជាសាច់ប្រាក់ដែរ ភាគលាភជាទ្រព្បសម្បត្តិជាប់ពន្ធតាមតម្លៃទីផ្សាររបស់វា នៅកាលបរិច្ឆេទប្រកាសនៃការទូទាត់ភាគលាភ។ ថ្លៃមូលបត្រកម្មសិទ្ធិមានចរន្តប្រហាក់ ប្រហែលនឹងការទូទាត់ភាគលាភជាសាច់ប្រាក់យ៉ាងទៀងទាត់ ភាគលាភពិសេស និងភាគលាភបន្ថែមដែរ។ ភាគលាភទជាទ្រព្យសម្បត្តិធ្វើឱ្យថ្លៃរបស់មូលបត្រកម្មសិទ្ធិ កំពុងជួញដូរកើនឡើងថ្លៃក្រោយកាលបរិច្ឆេទប្រកាស និង ធ្លាក់ចុះថ្លៃមកវិញចំពោះការជួញដូរទាំងឡាយណាដែលធ្វើក្រោយកាលបរិច្ឆេទអ៊ិចឌីវីដឹនដ៍ (ករណីកត្តាផ្សេងៗមិនប្រែប្រួល ហើយមានរយៈពេលខ្លី)។

                                ភាគលាភក្នុងទម្រង់ផ្សេងៗទៀត

ភាគលាភក្នុងទម្រង់ផ្សេងៗទៀតនេះ ត្រូវបានទូទាត់ឱ្យភាគហ៊ុនិកក្នុងទម្រង់ជាទ្រព្យ សកម្មហិរញ្ញវត្ថុទៅតាមតម្លៃទីផ្សាររបស់វា ឬ ពេលខ្លះជាទម្រង់នៃសិទ្ធិណាមួយ ដែលផ្តល់ដោយក្រុមហ៊ុន បោះផ្សាយមូលបត្រ។ ខ្ញុំបាទពុំបានសិក្សាស៊ីជម្រៅ លើការទូទាត់ភាគលាភក្នុងទម្រង់ផ្សេងៗទៀតនេះទេ។

ភាគលាភ

យោងតាមការសិក្សាស្រាវជ្រាវលើសារណាបញ្ចប់ការសិក្សាស្តីពី “កម្ពុជា និង ទីផ្សារភាគហ៊ុន” អត្ថបទសិក្សាស្រាវជ្រាវស្តីពី “យន្តការនៃការបែងចែកភាគលាភក្នុង វិស័យមូលបត្រ”១០

                និយមន័យនៃភាគលាភ

ភាគលាភ គឺជាចំណែកជាទម្រង់ផ្សេងៗ ដែលក្រុមហ៊ុនបោះផ្សាយមូលបត្របាន ធ្វើការបែងចែកឱ្យភាគហ៊ុនិកតាមកម្រិតនៃភាគកម្មរបស់ខ្លួននៅក្នុងដើមទុនផ្ទាល់របស់ក្រុមហ៊ុន។ ចំណែកដែលចាត់ទុកថាជាភាគលាភត្រូវផ្អែកតាមលក្ខខណ្ឌដោយពុំគិតថា ក្រុមហ៊ុន មាន ឬគ្មានប្រាក់ចំណូល ឬប្រាក់ចំណេញចរន្តឡើយ។
ចំពោះភាគហ៊ុនធម្មតា មួយចំណែកនៃភាគលាភនឹងត្រូវកាត់ទុកសម្រាប់បង់ពន្ធជូនរដ្ឋ និងចំណែកដែលនៅសល់នឹងត្រូវប្រគល់ឱ្យភាគហ៊ុនិក។ ទំហំរបស់ភាគលាភទាក់ទងទៅនឹង បរិមាណមូល-បត្រកម្មសិទ្ធិដែលកំពុងចរាចរណ៍នៅលើទីផ្សារមូលបត្រ។ ទោះយ៉ាងណា ភាគលាភជាទូទៅមានទំហំច្រើនជាងទំហំនៃការប្រាក់សន្សំ ហេតុនេះវានៅតែទាក់ទាញ វិនិយោគិនជាងជម្រើសវិនិយោគមួយចំនួនដូចជា ការដាក់ប្រាក់នៅធនាគារដើម្បីយក ការប្រាក់ជាដើម។

                គោលបំណងនៃការទូទាត់ភាគលាភ

គោលបំណងនៃការទូទាត់ភាគលាភ វាអាស្រ័យនឹងគោលនយោបាយភាគលាភ របស់ក្រុមហ៊ុនបោះផ្សាយមូលបត្រ។ គោលនយោបាយនៃការទូទាត់ភាគលាភនេះ អាស្រ័យលើកត្តាច្រើនយ៉ាងមានដូចជា ស្ថានភាព ឱកាស​ តំរូវការ ផែនការ និងគោលនយោបាយផ្សេងៗរបស់ក្រុមហ៊ុនជាដើម។​
ក្រុមហ៊ុនដែលមិនបានទូទាត់ភាគលាភ អាចជាសញ្ញាណបញ្ជាក់ថា ក្រុមហ៊ុនមាន អសោធនភាពហិរញ្ញវត្ថុ ឬមិនមានប្រាក់ចំណេញក្នុងដំណើរការអាជីវកម្មរបស់ខ្លួន។ បើទោះបីជាក្រុមហ៊ុនមិនមានអសោធនភាពហិរញ្ញវត្ថុ ឬ​មានប្រាក់ចំណេញក្នុង ដំណើរការអាជីវកម្មរបស់ខ្លួនក៏ដោយ ក៏ក្រុមហ៊ុនកំពុងប្រថុយធ្វើអាជីវកម្មរបស់ខ្លួនដោយ ប្រឈមទៅនឹងហានិភ័យ ដែលត្រូវបានគេយល់ឃើញថា  ក្រុមហ៊ុនមានអសោធនភាព ហិរញ្ញវត្ថុ ឬ​ មិនមានប្រាក់ចំណេញ​ក្នុងដំណើរការអាជីវកម្មរបស់ខ្លួន។       ជាពិសេស ក្រុមហ៊ុនត្រូវបានគេគិតថា ពុំបានទុកប្រយោជន៍វិនិយោគិន ឬភាគហ៊ុនិកជាធំ ដែលទីបំផុតភាគហ៊ុនិកអាចបញ្ចប់ការវិនិយោគ និងលក់មូលបត្រកម្មសិទ្ធិរបស់ខ្លួន។ ចរន្តធម្មតា នៅពេលក្រុមហ៊ុនមិនបានទូទាត់ភាគលាភ ថ្លៃរបស់មូលបត្រកម្មសិទ្ធិនៅលើ ទីផ្សារនឹងធ្លាក់ចុះ។
ប៉ុន្តែនៅពេលក្រុមហ៊ុនទូទាត់ភាគលាភ មិនមានចរន្តណាមួយដែលធានាថា ថ្លៃរបស់មូលបត្រកម្មសិទ្ធិនៅលើទីផ្សារនឹងឡើងថ្លៃនោះទេ។ ទាំងនេះបណ្តាលមកពីទម្រង់ នៃការទូទាត់ ភាគលាភរបស់ក្រុមហ៊ុន និង​មូលហេតុដែលនាំឱ្យមាន ការទូទាត់ភាគលាភជាទម្រង់ទាំងអស់នោះ។



១០ - ណូ លីដា (២០០៦), កម្ពុជា និង ទីផ្សារភាគហ៊ុន, ភ្នំពេញ:  សាលកវិទ្យាល័យភូមិន្ទនីតិសាស្រ្ត និងវិទ្យាសាស្រ្តសេដ្ឋកិច្ច, ទំព័រ ២២-២៥
       - កែ ដានីត (២០១១), យន្តការបែងចែកភាគលាភក្នុងវិស័យមូលបត្រ, ភ្នំពេញ: គណៈកម្មការមូលបត្រកម្ពុជា

Wednesday, September 14, 2011

ភាគហ៊ុនធម្មតា និងភាគហ៊ុនបុរិមា

ភាគហ៊ុនធម្មតា

ភាគហ៊ុនធម្មតា  ជាឧបករណ៍កម្មសិទ្ធិ អ្នកដែលទិញវានឹងក្លាយជាម្ចាស់មួយផ្នែក ឬក្លាយជា   ភាគហ៊ុនិកនៃក្រុមហ៊ុនបោះផ្សាយមូលបត្រ។ មូលបត្រកម្មសិទ្ធិនេះត្រូវបាន ហៅថា ភាគហ៊ុនធម្មតា ព្រោះដើម្បីផ្តាច់លក្ខណៈដាច់ដោយឡែក ដែលមានខុសគ្នា ជាមួយនឹងភាគហ៊ុនបុរិមា។
ម្ចាស់ភាគហ៊ុនធម្មតា មានសិទ្ធិបោះឆ្នោតសម្រេចរាល់ប្រតិបត្តិការរបស់ក្រុមហ៊ុន។ ម្ចាស់        ភាគហ៊ុនធម្មតាមានឥទ្ធិពលលើអាជីវកម្មរបស់ក្រុមហ៊ុន តាមរយៈសិទ្ធិបោះឆ្នោត ក្នុងការសម្រេចចិត្តលើទិសដៅ និងគោលនយោបាយរបស់ក្រុមហ៊ុន ព្រមទាំងជ្រើស រើសក្រុមប្រឹក្សាភិបាលជាដើម។ ម្ចាស់ភាគហ៊ុនធម្មតាទាំងអស់របស់ក្រុមហ៊ុនធ្វើការបោះឆ្នោត ដើម្បីជ្រើសរើសក្រុមប្រឹក្សាភិបាល។ បន្ទាប់មក ក្រុមប្រឹក្សាភិបាលនឹងធ្វើការជ្រើសរើស អ្នកគ្រប់គ្រងក្រុមហ៊ុន ដែលជាអ្នកគ្រប់គ្រងក្រុមហ៊ុនជាអចិន្រ្តៃ។ អ្នកគ្រប់គ្រងនេះ មានតួនាទីទទួលខុសត្រូវក្នុងការបង្កើនផលប្រយោជន៍របស់ភាគហ៊ុនិក តាមរយៈការបង្កើន ថ្លៃរបស់មូលបត្រកម្មសិទ្ធិ ក៏ដូចជាអាចធ្វើអោយក្រុមហ៊ុនមាន  លទ្ធភាពទូទាត់ភាគលាភ យ៉ាងទៀងទាត់ដល់ភាគហ៊ុនិកជាដើម។
នៅក្នុងករណីក្រុមហ៊ុនក្ស័យធន ម្ចាស់ភាគហ៊ុនធម្មតានឹងទទួលបានការទូទាត់សង ក្រោយម្ចាស់ភាគហ៊ុនបុរិមា ម្ចាស់សញ្ញាប័ណ្ណ និងម្ចាស់បំណុលជាដើម។ ប៉ុន្តែទោះយ៉ាងណា ម្ចាស់ភាគហ៊ុនធម្មតាទទួលបានចំណេញពីដំណើរការអាជីវកម្មរបស់ក្រុមហ៊ុនជាងម្ចាស់ភាគហ៊ុនបុរិមា និងម្ចាស់សញ្ញាប័ណ្ណ ដោយអាស្រ័យទៅតាមស្ថានភាពអាជីវកម្មរបស់ក្រុមហ៊ុន បោះផ្សាយ។
ម្ចាស់ភាគហ៊ុនធម្មតាអាចទទួលបានការទូទាត់ភាគលាភប្រែប្រួល និងកម្រិតចំណេញ មូលធនមួយខ្ពស់ នៅពេលពួកគេលក់ភាគហ៊ុនរបស់ខ្លួន ទៅតាមស្ថានភាពអាជីវកម្មជាក់ស្តែង របស់ក្រុមហ៊ុនដែលបោះផ្សាយ។ ប៉ុន្តែក្រុមហ៊ុនបោះផ្សាយមូលបត្រគ្មានកាតព្វកិច្ច ផ្លូវច្បាប់ណាមួយក្នុងការបង់    ភាគលាភទៅឱ្យភាគហ៊ុនិកឡើយ។ ឥណប្រតិទាន របស់ភាគហ៊ុនធម្មតា គឺគ្មានកំណត់ទេ ហើយទទួលបានការទូទាត់សង់ក្រោយគេបង្អស់ និង បំណុលមានកំណត់ មានន័យថានៅពេលក្រុមហ៊ុនក្ស័យធន ម្ចាស់ភាគហ៊ុនធម្មតា នឹងទទួលបានការទូទាត់សងក្រោយគេ ឬក៏រួមចំណែកខាតបង់មានកម្រិតត្រឹមតម្លៃភាគហ៊ុន ដែលខ្លួនបានទិញប៉ុណ្ណោះផងដែរ។ ចំណាំការទូទាត់សងក្រោយគេនេះមិនមែន ទូទាត់តាមតម្លៃនៃភាគហ៊ុននោះទេ ប៉ុន្តែទូទាត់តាមចំណែកនៃភាគហ៊ុនដែលមាន​ ធៀបនឹងសំណល់ដែលសល់ពីការទូទាត់សងដល់ម្ចាស់ភាគហ៊ុនបុរិមា។ ដូចនេះតម្លៃទូទាត់ អាចធំជាងតម្លៃភាគហ៊ុនប្រសិន  បើសំណល់ពីការទូទាត់សងដល់ម្ចាស់ភាគហ៊ុនបុរិមា ធំជាងតម្លៃមូលធនីយកម្ម ឬតម្លៃភាគហ៊ុនធម្មតាសរុប។


ភាគហ៊ុនបុរិមា

ភាគហ៊ុនបុរិមា ជាមូលបត្រកម្មសិទ្ធិពិសេសមួយ ដែលមានលក្ខណៈទាំងពីរ គឺលក្ខណៈជាឧបករណ៍កម្មសិទ្ធិផង និងឧបករណ៍បំណុលផង។ ជាទូទៅវាត្រូវបាន គេហៅថា ឧបករណ៍កូនកាត់។ មូលបត្រកម្មសិទ្ធិនេះមានឈ្មោះថាភាគហ៊ុនបុរិមា ព្រោះម្ចាស់ភាគហ៊ុននេះនឹងទទួលបានការទូទាត់ភាគលាភមុនម្ចាស់ ភាគហ៊ុនធម្មតា ប៉ុន្តែជាទូទៅម្ចាស់ភាគហ៊ុននេះពុំមានសិទ្ធិក្នុងការបោះឆ្នោតឡើយ។ នៅពេលក្រុមហ៊ុន ក្ស័យធន ហើយលក់ទ្រព្យសកម្មរបស់ខ្លួននោះ ម្ចាស់ភាគហ៊ុនបុរិមា ទទួលបានចំណែក ទូទាត់សងការខូចខាតមុនម្ចាស់ភាគហ៊ុនធម្មតា។ ម្យ៉ាងទៀតភាគហ៊ុនបុរិមាអាចមានលក្ខណ
ដែលអាចប្តូរទៅជាភាគហ៊ុនធម្មតាបាន ដែលលក្ខណៈនេះកំណត់ដោយលក្ខខណ្ឌដែល មានចុះក្នុង     ប័ណ្ណភាគហ៊ុន ឬវិញ្ញាបនបត្រភាគហ៊ុននៅពេលបោះផ្សាយលក់    ។
ជាទូទៅភាគហ៊ុនបុរិមានេះមានលក្ខណៈប្រហាក់ប្រហែលនឹងសញ្ញាប័ណ្ណដែរ ព្រោះវា ត្រូវបានក្រុមហ៊ុនធ្វើចំណាត់ថ្នាក់បំណុល ផ្តល់ចំណាត់ថ្នាក់ឱ្យ។ ហើយដែលជាទូទៅចំណាត់ថ្នាក់ របស់ភាគហ៊ុនបុរិមាទាំងនេះ ត្រូវបានគេចាត់ថ្នាក់ទាបជាងសញ្ញាប័ណ្ណ ព្រោះតែភាគលាភរបស់ភាគហ៊ុនរបស់វាមិនត្រូវបានធានាថានឹងទូទាត់អោយម្ចាស់កម្មសិទ្ធិដូចការប្រាក់របស់សញ្ញាប័ណ្ណឡើយ។
ភាគហ៊ុនបុរិមា ជាមូលបត្រកម្មសិទ្ធិពិសេសមួយដែលអាចមានលក្ខណៈផ្សេងៗ គ្នារួមបញ្ចូលគ្នា ហើយលក្ខណៈទាំងនេះខ្លះពុំមានដូចភាគហ៊ុនធម្មតាឡើយ។ ជាទូទៅ ម្ចាស់ភាគហ៊ុនបុរិមាមានអាទិភាពក្នុងការទទួលបានការទូទាត់ភាគលាភមុនម្ចាស់ភាគហ៊ុនធម្មតា។ ភាគលាភរបស់ភាគហ៊ុនបុរិមាពុំមានការធានាថាវាអាចនឹងត្រូវបានក្រុមហ៊ុន ទូទាត់នោះទេ ប៉ុន្តែប្រសិនបើក្រុមហ៊ុនធ្វើការទូទាត់ភាគលាភ ក្រុមហ៊ុនត្រូវ ធ្វើការទូទាត់មុនគេទៅអោយម្ចាស់ភាគហ៊ុនបុរិមាតាមអត្រាភាគលាភថេរមួយ ដែល បានកំណត់លើប័ណ្ណភាគហ៊ុនបុរិមា​ មុនពេលក្រុមហ៊ុនធ្វើការទូទាត់ភាគលាភឱ្យម្ចាស់ ភាគហ៊ុនធម្មតា។ ភាគហ៊ុនបុរិមា​អាចមាន ឬគ្មានលក្ខណៈបង្គរនៃភាគលាភរបស់ខ្លួន។ ប្រសិនបើភាគហ៊ុនបុរិមាមាន  លក្ខណៈបង្គរនៃភាគលាភរបស់ខ្លួន បានន័យថានៅពេល ក្រុមហ៊ុនពុំបានធ្វើការទូទាត់ភាគលាភឱ្យពួកគេនៅកាលបរិច្ឆេទ ដែលបានកំណត់ពី ការទូទាត់យ៉ាងទៀងទាត់ដែលមានចុះនៅលើប័ណ្ណភាគហ៊ុនបុរិមា នោះនៅពេល ការទូទាត់ភាគលាភលើកក្រោយ ក្រុមហ៊ុនត្រូវធ្វើការទូទាត់ភាគលាភចាស់នេះដែល មិនបានជាមួយនឹងភាគលាភថ្មីដែលត្រូវបាន។ ឧទាហរណ៍ ក្នុងកាលបរិច្ឆេទ “ក”  ក្រុមហ៊ុនបោះផ្សាយត្រូវទូទាត់ភាគលាភឱ្យម្ចាស់ភាគហ៊ុនបុរិមាតែបែជាមិនបានទូទាត់ នោះនៅកាលបរិច្ឆេទ “ខ”  ក្រុមហ៊ុនបោះផ្សាយត្រូវទូទាត់ទ្វេគុណ (ក+ខ) ដល់ម្ចាស់ ភាគហ៊ុនបុរិមាសិន មុនបែងចែកភាគលាភទៅម្ចាស់ភាគហ៊ុនធម្មតា។
ម្ចាស់ភាគហ៊ុនបុរិមាមានអាទិភាពក្នុងការទទួលបានការទូទាត់សងការខូចខាត នៅ ពេលក្រុមហ៊ុនក្ស័យធនមុនម្ចាស់ភាគហ៊ុនធម្មតា។ ការទូទាត់សងការខូចខាតនេះ គឺអាចទូទាត់ស្មើតម្លៃដើមរបស់ភាគហ៊ុននៅពេលវាបោះផ្សាយលក់ ពោលគឺតាមតម្លៃចារឹក នៃភាគហ៊ុនបុរិមា ប្រសិនបើនៅក្រោយពេលទូទាត់ដល់ម្ចាស់សញ្ញាប័ណ្ណ និង​ម្ចាស់បំណុល សំណល់នៅមានទំហំស្មើ ឬធំជាងទំហំតម្លៃសរុបដើមរបស់ភាគហ៊ុនបុរិមា នៅពេលបោះផ្សាយលក់។
លក្ខណៈផ្សេងៗទៀតមានដូចជា៖
- ភាគហ៊ុនបុរិមាអាចប្តូរទៅជាភាគហ៊ុនធម្មតា នៅពេលវាបំពេញ តាមលក្ខខណ្ឌដែលបានចុះក្នុងប័ណ្ណភាគហ៊ុនបុរិមានោះ។​​​
-               ភាគហ៊ុនបុរិមាអាចត្រូវបានក្រុមហ៊ុនបោះផ្សាយវាកំណត់លក្ខខណ្ឌ និងកំណត់ ឥណប្រតិទាន​ប្រមូលទិញវាវិញបាន។
- លក្ខណៈម្យ៉ាងទៀត ភាគហ៊ុនបុរិមាអាចទទួលបានភាគលាភតាមអត្រាថេរ ធៀបនឹងតម្លៃចារឹករបស់ភាគហ៊ុនខ្លួន ហើយអត្រាថេរនេះក៏អាចនឹងត្រូវបានកែតម្រូវទៅតាមអត្រាប្រែប្រួលទៅតាមអត្រាការប្រាក់ ក៏ដូចជាអត្រាប្តូរប្រាក់ជាដើមផងដែរ។
- ចំណុចចុងក្រោយគឺម្ចាស់ភាគហ៊ុនបុរិមាពុំមានសិទ្ធិក្នុងការបោះឆ្នោតឡើយ ប៉ុន្តែ អាចមានលក្ខខណ្ឌកំណត់ផ្សេងក្នុងភាគហ៊ុនបុរិមានោះ ដែលផ្តល់សិទ្ធិដល់ ម្ចាស់ភាគហ៊ុនក្នុងការបោះឆ្នោត ដូចជានៅពេលដែលម្ចាស់ភាគហ៊ុនបុរិមា មិនត្រូវបានក្រុមហ៊ុនទូទាត់ភាគលាភឱ្យច្រើនដងជាប់គ្នាជាដើម។
លក្ខណៈដែលបានលើកឡើងទាំងអស់ខាងលើនឹងមានកំណត់យ៉ាងច្បាស់លើភាគហ៊ុនបុរិមា។

មូលបត្រកម្មសិទ្ធិ

យោងតាមការសិក្សាស្រាវជ្រាវលើ ឯកសារដកស្រង់ពីគេហទំព័រស្តីពី Stock”, Common Stock”, “Preferred Stock សារណាបញ្ចប់ការសិក្សាស្តីពី “កម្ពុជា និង ទីផ្សារភាគហ៊ុន” សៀវភៅសិក្សាស្រាវជ្រាវស្តីពី “ហិរញ្ញប្បទានរបស់ក្រុមហ៊ុន ពាណិជ្ជកម្មតាមរយៈទីផ្សារមូលបត្រ” និងច្បាប់ស្តីពីសហគ្រាសពាណិជ្ជកម្ម
មូលបត្រកម្មសិទ្ធិ សំដៅទៅលើភាគហ៊ុនដែលអាចមានប្រភេទផ្សេងៗគ្នា។ ក្រុមហ៊ុនបោះផ្សាយមូលបត្រនឹង​លក់វាឯកជន ឬជាសាធារណៈ ព្រោះតែវាជាមធ្យោបាយ សម្រាប់ក្រុមហ៊ុនក្នុងការបង្កើនទុន សម្រាប់ការចំណាយលើសកម្មភាព ពាណិជ្ជកម្មរបស់ពួកគេ។ មូលបត្រកម្មសិទ្ធិ ជាឧបករណ៍ហិរញ្ញវត្ថុ ដែលអ្នកទិញវានឹងក្លាយជា ម្ចាស់កម្មសិទ្ធិ ឬភាគហ៊ុនិក ហើយមានសិទ្ធិទទួលយកផលប្រយោជន៍ពីចំណូល និងទ្រព្យសកម្មរបស់ក្រុមហ៊ុនបោះផ្សាយមូលបត្រ។ ពោល គឺ មូលបត្រកម្មសិទ្ធិផ្តល់ឱ្យភាគ-ហ៊ុនិកនូវសក្តានុពលសម្រាប់កំណើនមូលធននាពេលអនាគត​ ក៏ដូចជាទទួលបានការទូទាត់ ភាគលាភជាដើម ប៉ុន្តែក្រុមហ៊ុនគ្មានកាតព្វកិច្ចផ្លូវច្បាប់ណាមួយក្នុងការទូទាត់ ភាគលាភឱ្យ    ភាគហ៊ុនិកនោះទេផលប្រយោជន៍ទាំងនេះ អាចជាប់ពន្ធកាត់ទុក ទៅតាមការកំណត់នានារបស់ច្បាប់នៃប្រទេសនីមួយៗផងដែរ។
មូលបត្រកម្មសិទ្ធិ តំណាងពីភាពជាម្ចាស់កម្មសិទ្ធិនៅក្នុងក្រុមហ៊ុន មានន័យថា ភាគហ៊ុនិកមានសិទ្ធិមួយចំនួនដូចជា ចូលរួមបោះឆ្នោតជ្រើសរើសក្រុមប្រឹក្សាភិបាល ជាដើមសម្រាប់គ្រប់គ្រងអាជីវកម្មរបស់ក្រុមហ៊ុនបោះផ្សាយមូលបត្រ។ ថ្វីត្បិតតែភាគហ៊ុនិក ជាម្ចាស់កម្មសិទ្ធិនៅក្រុមហ៊ុនមែន ប៉ុន្តែ    ពួកគាត់មានបំណុលមានកំណត់ មានន័យថា ពួកគាត់អាចខាតបង់ត្រឹមតម្លៃដែលគាត់វិនិយោគជាមួយក្រុមហ៊ុនប៉ុណ្ណោះ ដោយមិនប៉ះពាល់ ដល់ទ្រព្យផ្ទាល់ខ្លួនផ្សេងពីនេះរបស់ពួកគាត់ឡើយនៅពេល  ក្រុមហ៊ុនក្ស័យធន ឬត្រូវបាន រំលាយសម្រាប់ទូទាត់សងបំណុល។
ការទិញ-លក់មូលបត្រកម្មសិទ្ធិជាការវិនិយោគ ហើយការវិនិយោគលើមូលបត្រ កម្មសិទ្ធិ ជា  ការវិនិយោគរយៈពេលវែង និងផ្សាភ្ជាប់ជាមួយហានិភ័យខ្ពស់។ បានន័យថាភាគហ៊ុនិកមិនមែនត្រឹមរួមចំណែកក្នុងការទទួលបានជោគជ័យនោះទេ គឺ រួមចំណែកផងដែរក្នុងបរាជ័យរបស់អាជីវកម្មនៃ       ក្រុមហ៊ុន។ នៅពេលក្រុមហ៊ុនក្ស័យធន ភាគហ៊ុនិកជាបុគ្គលចុងក្រោយគេដែលទទួលបានសំណងនៃការខូចខាតរបស់ខ្លួនបន្ទាប់ពីម្ចាស់សញ្ញាប័ណ្ណ និងម្ចាស់បំណុលជាដើម។
មូលបត្រកម្មសិទ្ធិមានច្រើនប្រភេទ ប៉ុន្តែជាទូទៅមូលបត្រកម្មសិទ្ធិត្រូវបានបែងចែកជា ២ ប្រភេទគឺ ភាគហ៊ុនធម្មតា និងភាគហ៊ុនបុរិមា។



- Wikipedia (2011). Stock. Retrieved May 7, 2011 from website: http://en.wikipedia.org/wiki/Stock
     - Wikipedia (2011). Common Stock. Retrieved May 7, 2011 from website: 
     - Wikipedia (2011). Preferred Stock. Retrieved May 7, 2011 from website:
     - ណូ លីដា (២០០៦), កម្ពុជា និង ទីផ្សារភាគហ៊ុន, ភ្នំពេញ:  សាលកវិទ្យាល័យភូមិន្ទនីតិសាស្រ្ត និងវិទ្យាសាស្រ្តសេដ្ឋកិច្ច, ទំព័រ ១៥-១៩
     - សាស្រ្តាចារ្យ ញាន វណ្ណៈ (២០០៩), “ហិរញ្ញប្បទានរបស់ក្រុមហ៊ុនពាណិជ្ជកម្មតាមរយៈទីផ្សារមូលបត្រ”, ភ្នំពេញ, ទំព័រ ៧២-៧៦
     - ច្បាប់ស្តីពីសហគ្រាសពាណិជ្ជកម្ម, មាត្រា ១៤៣-១៦០
នៅកម្ពុជា ក្នុងច្បាប់ស្តីពីសហគ្រាសពាណិជ្ចកម្មបានចែងថា ក្រុមហ៊ុនអាចប្រកាសមិនធ្វើការបែងចែកភាគលាភបាន  ប្រសិនបើ ក្រុមហ៊ុនមានមូលហេតុសមហេតុសមផលដើម្បីធ្វើឱ្យគេជឿថា ក្រុមហ៊ុនគ្មានលទ្ធភាព សងបំណុលដូចដែលបានកំណត់ឱ្យសងនោះទេក្រោយពី          ការបែងចែកភាគលាភ និងតម្លៃដែលអាចប៉ាន់ស្មានបាន នៃទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ក្រុមហ៊ុនតិចជាងចំនួនសរុបនៃបំណុល និងដើមទុន ប្រកាសរបស់ភាគហ៊ុនគ្រប់ប្រភេទ។ ក្នុងអត្ថន័យនេះក្រុមហ៊ុនបោះផ្សាយមានកាតព្វក្នុងការបែងចែកភាគលាភ ប្រសិនគ្មានហេតុផលណាមួយ ស្ថិតក្នុងចំណោមហេតុផលមិនប្រកាសបែងចែកដែលបានកំណត់ខាងលើ។

Tuesday, September 13, 2011

ហេតុអ្វីអ្នកវិនិយោគសាធាណៈវិនិយោគលើទីផ្សារ​ មូលបត្រ?

 សម្រាប់ការវិនិយោគលើទីផ្សារមូលបត្រកម្មសិទ្ធិ

ការវិនិយោគជាការបណ្តាក់ទុនដើម្បីបង្កើនទុន ឬរំពឹងថានឹងទទួលបានប្រាក់ចំណេញ ឬប្រាក់ចំណូលពីការបណ្តាក់ទុនរបស់ខ្លួនមកវិញ។ ការវិនិយោគក្នុងន័យទីផ្សារមូលបត្រ សំដៅដល់ការទិញ-លក់មូលបត្រ។ ខ្ញុំបាទសូមលើកយកករណីនៃការវិនិយោគលើមូលបត្រ កម្មសិទ្ធិមកធ្វើការបង្ហាញតែប៉ុណ្ណោះ ព្រោះវាជាមូលបត្រដែលនឹងត្រូវបានគេទិញ-លក់ដំបូងនៅកម្ពុជានាពេលខាងមុខនៅលើទីផ្សារមូលបត្រដែលគ្រោងនឹងដាក់ដំណើរការ។ ការវិនិយោគលើមូលបត្រកម្មសិទ្ធិជាការ      វិនិយោគមួយ ដែលអាចផ្តល់ចំណេញ បានក្នុងកំរិតមួយខ្ពស់ជាងការវិនិយោគដ៍ទៃទៀត តែវាក៏មាន ហានិភ័យខ្ពស់ផងដែរ។
អត្ថប្រយោជន៍នៃការវិនិយោគលើមូលបត្រកម្មសិទ្ធិមានដូចជា៖
- អ្នកវិនិយោគសាធារណៈអាចទិញ-លក់មូលបត្របានភ្លាមៗ ព្រោះតែវា មាន សន្ទនីយភាពខ្ពស់ជាងឧបករណ៍ហិរញ្ញវត្ថុផ្សេងទៀត។
- អ្នកវិនិយោគសាធារណៈអាចទទួលបានភាគលាភ ដែលជាចំណែកនៃប្រាក់ ចំណេញ បានពីសកម្មភាពអាជីវកម្មរបស់ក្រុមហ៊ុនដែលបោះផ្សាយ។
-  អ្នកវិនិយោគសាធារណៈអាចទទួលបានចំណេញមូលធន ដែលបានពីការលក់ មូលបត្របានក្នុងតម្លៃខ្ពស់ជាងតម្លៃទិញរបស់ខ្លួនពីមុន (ចំណេញមូលធនក្នុងករណី វិនិយោគក្នុងទីផ្សារមូលបត្រកម្ពុជា)
-  អ្នកវិនិយោគសាធារណៈ ដែលវិនិយោគលើមូលបត្រកម្មសិទ្ធិ នឹងក្លាយជា ភាគហ៊ុនិកនៃ ក្រុមហ៊ុនបោះផ្សាយមូលបត្រ ហើយត្រូវបានគេផ្តល់សិទ្ធិ ក៏ដូចជាអត្ថប្រយោជន៍ផ្សេងៗនៅក្នុងសកម្មភាពអាជីវកម្មរបស់ក្រុមហ៊ុនផងដែរ។

ប៉ុន្តែការវិនិយោគលើមូលបត្រកម្មសិទ្ធិទាមទារឱ្យអ្នកវិនិយោគសាធារណៈ៖
-  មានការប្រុងប្រយ័ត្នខ្ពស់ ព្រោះថ្លៃរបស់មូលបត្រប្រែប្រួលរហ័ស ដែលអាចធ្វើឱ្យ អ្នកវិនិយោគសាធារណៈចំណេញ ឬខាតបង់ក្នុងទំហំធំភ្លាមៗ។

   ទោះយ៉ាងនេះក្តីប្រសិនបើអ្នកវិនិយោគសាធារណៈអាចគ្រប់គ្រង និងត្រួតពិនិត្យ ការវិនិយោគរបស់ខ្លួនជាប្រចាំ ជាពិសេសតាមដាន រាល់ព័ត៌មានដែលជា សញ្ញាណណាមួយជះឥទ្ធិពលដល់កម្រិតបម្រែបម្រួលថ្លៃនៃមូលបត្ររបស់គាត់ ពួកគាត់អាច មានលទ្ធភាពទទួលបានជោគជ័យច្រើនក្នុងការវិនិយោគលើទីផ្សារមូលបត្ររបស់ខ្លួន។
      អ្នកវិនិយោគសាធារណៈជាទូទៅគួរស្វែងយល់ពីមូលបត្រកម្មសិទ្ធិជាមុនសិន។ សម្រាប់ព័ត៌មាន និងវិធីសាស្រ្តលម្អិតក្នុងការវិនិយោគ ខ្ញុំបាទសូមលើក យកទៅបកស្រាយក្នុង Blog ក្រោយៗទៀត។

តួនាទី និង សារៈសំខាន់នៃទីផ្សារមូលបត្រនៅក្នុង ប្រព័ន្ធសេដ្ឋកិច្ច

យោងតាមការសិក្សាស្រាវជ្រាវលើរបាយការណ៍កម្មសិក្សាបញ្ចប់ ការសិក្សា ស្តីពី “ការយល់ដឹងរបស់ប្រជាជននៅទីក្រុងភ្នំពេញពីទីផ្សារមូលបត្រ” សារណាបញ្ចប់​ការសិក្សាស្តីពី “កម្ពុជា និង ទីផ្សារភាគហ៊ុន” និងសៀវភៅ សិក្សាស្រាវជ្រាវស្តីពី “បិរញ្ញប្បទានរបស់ក្រុមហ៊ុនពាណិជ្ជកម្មតាមរយៈទីផ្សារមូលបត្រ”
ទីផ្សារមូលបត្រមានតួនាទីយ៉ាងសំខាន់នៅក្នុងសេដ្ឋកិច្ច។ ទីផ្សារនេះជាប្រភព​ ហិរញ្ញប្បទានថ្មីមួយ បន្ទាប់ពីប្រភពហិរញ្ញប្បទានផ្ទាល់ខ្លួន និងប្រភពហិរញ្ញប្បទាន តាមរយៈធនាគារ។ ហិរញ្ញប្បទាន គឺជាចលករដ៏ចំបងដែលធានាដល់គម្រោង វិនិយោគរបស់វិស័យឯកជន និងវិស័យសាធារណៈឱ្យអនុវត្តទៅមុខបាន។ ការអនុវត្តគម្រោងវិនិយោគ ចាំបាច់ត្រូវការនូវហិរញ្ញប្បទាន។ គម្រោងវិនិយោគនឹងត្រូវបង្អាក់ ប្រសិនបើហិរញ្ញប្បទានមានមិនគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ការវិនិយោគនោះទេ។ ហិរញ្ញប្បទាន សំដៅដល់មូលធន ហើយមូលធនដែលផ្តល់តាមរយៈហិរញ្ញប្បទានផ្ទាល់ខ្លួន មានទំហំតូច ចំណែកមូលធនដែលផ្តល់តាមរយៈហិរញ្ញប្បទានដោយប្រយោលតាមរយៈធនាគារច្រើនមាន ឥណប្រតិទានរយៈពេលខ្លី។
ទីផ្សារមូលបត្រធ្វើឱ្យមានលំហូរសាច់ប្រាក់ពីភ្នាក់ងារសេដ្ឋកិច្ចដែលមានមូលធនច្រើន ឬនៅសល់ទំនេរទៅឱ្យភ្នាក់ងារសេដ្ឋកិច្ចដែលមានមូលធនតិច ឬ ខ្វះដើមទុន ក្នុងការចំណាយដល់ការវិនិយោគរបស់ខ្លួន។ ទីផ្សារមូលបត្រក្នុងន័យនេះនឹងធ្វើឱ្យមាន ការអភិវឌ្ឍន៍សេដ្ឋកិច្ចតាមរយៈការផ្តល់ទុនដល់ការពង្រីកសកម្មភាពនៃការវិនិយោគរបស់វិស័យឯកជន ការវិនិយោគរបស់វិស័យសាធារណៈ ក៏ដូចជាផ្តល់ទុនដល់គម្រោងវិនិយោគថ្មី ដែលមានសក្តានុពល។ ការផ្តល់ទុនដល់់ការពង្រីកសកម្មភាពនៃ      ការវិនិយោគនេះ នឹង ធ្វើឱ្យមានកំណើនរិតតែប្រសើរលើផលិតភាពនៃផលិតកម្មទាំងទំនិញ និងសេវាកម្ម។ ចំណែកការផ្តល់ទុនដល់គម្រោងវិនិយោគថ្មីដែលមានសក្តានុពល គឺបង្កើនភាពសំបូរបែប នៃផលិតកម្មទាំងទំនិញ និងសេវាកម្ម។ ការផ្តល់ទុននេះផងដែរ ធ្វើឱ្យកម្រិតសកម្មភាព វិនិយោគនៅក្នុងប្រទេស កើនឡើង ដែលវាអាចជួយបង្កើតនូវការងារថ្មីដល់ប្រជាជន ពោល គឺវាអាចផ្តល់ចំណូលបន្ថែមក្នុងការជួយបង្កើនកម្រិតជីវភាពរបស់ប្រជាជនបានមួយកម្រិតទៀត។
ទិដ្ឋភាពជារួមនៃតួនាទី និងសារៈសំខាន់នៃទីផ្សារមូលបត្រ​ក្នុងប្រព័ន្ធសេដ្ឋកិច្ច តាមអត្ថន័យខាងលើ៖
-  សម្រាប់វិស័យឯកជន៖ ទីផ្សារមូលបត្រផ្ដល់ជាទីកន្លែងសម្រាប់ ដាក់លក់មូលបត្រ ដែលជំរុញឱ្យអ្នកដែលមានតម្រូវការមូលធន (ក្រុមហ៊ុនបោះផ្សាយមូលបត្រ) សម្រាប់ពង្រីកនូវសកម្មភាពអាជីវកម្មរបស់ខ្លួន អាចធ្វើការការបោះផ្សាយលក់ មូលបត្រកម្មសិទ្ធិ ឬមូលបត្របំណុលលក់ទៅឱ្យអ្នកដែលផ្គត់ផ្គង់មូលធន (អ្នកវិនិយោគសាធារណៈ) ក្នុងការកៀរគរមូលធនដើម្បីបំពេញតម្រូវការរបស់ខ្លួន។ បន្ថែមពីនេះទៀត ទីផ្សារមូលបត្រផ្ដល់ឱកាសវិនិយោគដល់ក្រុមហ៊ុនបោះផ្សាយ មូលបត្រដែលមានទំហំតូច ឱ្យបោះផ្សាយលក់មូលបត្រដើម្បីកៀរគរមូលធន សម្រាប់បំពេញឱ្យមានលទ្ធភាពគ្រប់គ្រាន់ក្នុងការធ្វើអាជីវកម្មរបស់ខ្លួនបានផងដែរ។ កត្តានេះធ្វើឱ្យមានភាពរីកចំរើននៃវិស័យវិនិយោគជាច្រើន ដែលជំរុញឱ្យ ការផ្គត់ផ្គង់ទំនិញ និងសេវាកម្មឆ្លើយតបបានទៅនឹងតម្រូវការក្នុង និងក្រៅប្រទេស ក៏ដូចជាផ្តល់ការងារធ្វើដល់ប្រជាជន ដែលធ្វើឱ្យប្រជាជនមានចំណូលបន្ថែម សម្រាប់លើកកំពស់កម្រិតជីវភាពរបស់ពួកគាត់ឱ្យមានភាពសមរម្យ ល្អប្រសើរ និងបង្កើនការប្រើប្រាស់របស់ ពួកគាត់។ ពោល គឺធ្វើឱ្យតម្រូវការទំនិញ និងសេវាកម្ម ក្នុងប្រទេសកាន់តែកើនច្រើនឡើងជាបន្តបន្ទាប់។ ទាំងនេះ បញ្ជាក់ថាទីផ្សារមូលបត្រធ្វើឱ្យប្រព័ន្ធសេដ្ឋកិច្ចមានការអភិវឌ្ឍន៍ថែមមួយកម្រិតទៀត។
-  វិស័យសាធារណៈ រដ្ឋាភិបាលអាចបង្កើនដើមទុនមួយចំនួន តាមរយៈការបោះផ្សាយ លក់មូលបត្ររដ្ឋ និងការប្រមូលពន្ធពីមូលបត្រដែលធ្វើការជួញដូរក្នុងទីផ្សារ មូលបត្រជាដើម ដើម្បីឆ្លើយតបទៅនឹងចំណាយសាធារណៈ និងគម្រោង អភិវឌ្ឍន៍នៅក្នុងប្រទេស ក្នុងទិសដៅសម្របសម្រួល និង ធ្វើឱ្យសកម្មភាព សេដ្ឋកិច្ចប្រព្រឹត្តទៅបានដោយរលូន។ បន្ថែមពីនេះ ទីផ្សារមូលបត្រធ្វើឱ្យ រដ្ឋាភិបាលអាចកៀរគរទុនយកមកស្ដារ និងកសាងហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធនៅក្នុង ប្រទេស ដើម្បីជួយសម្រួលដល់ការរស់នៅប្រចាំថ្ងៃរបស់ប្រជាជន ក៏ដូចជាការអភិវឌ្ឍន៍ប្រទេសជាតិក្នុងទិសដៅកាត់បន្ថយភាពក្រីក្រ ក្នុងទិសដៅ ដើម្បីឆ្លើយតបទៅនឹងតម្រូវការសង្គម និងសុខុមាលភាពសាធារណៈ​ជាដើម។ ជាពិសេស គោលបំណងរបស់ទីផ្សារមូលបត្រ គឺធ្វើជាឧបករណ៍គោលនយោបាយ ហិរញ្ញវត្ថុរបស់រាជរដ្ឋាភិបាលក្នុងការគ្រប់គ្រង ត្រួតពិនិត្យ និងតម្រង់ទិសសេដ្ឋកិច្ច បានមួយចំណែក។
អ្នកវិនិយោគសធារណៈអាចប្រើប្រាស់មូលធន ដែលគេបានសន្សំទុក ឬមូលធន នៅទំនេររបស់ពួកគាត់ ដើម្បីស្វែងរកចំណូលបន្ថែម។ ឧទាហរណ៍ វិនិយោគិនអាចទិញ មូលបត្របំណុល ដើម្បីទទួលបានការប្រាក់ និង វិនិយោគិនអាចទិញមូលបត្រកម្មសិទ្ធិ ដើម្បីទទួលបានភាគលាភ ដែលជាចំណែកនៃប្រាក់ចំណេញបានពីសកម្មភាពអាជីវកម្ម របស់ក្រុមហ៊ុនបោះផ្សាយលក់មូលបត្រ និង ទទួលបានចំណេញមូលធន ដែលបានពីការលក់មូលបត្របានក្នុងតម្លៃខ្ពស់ជាងតម្លៃទិញរបស់ខ្លួនពីមុនជាដើម (សេចក្តី លម្អិតពីហេតុផលនៃការទិញ-លក់មូលបត្រកម្មសិទ្ធិនឹងត្រូវបកស្រាយក្នុង Blog បន្ទាប់នេះ ព្រោះ​មូលបត្រកម្មសិទ្ធិជាប្រភេទមូលបត្រដែលនឹងត្រូវបានទិញ-លក់ជាលើកដំបូងនៅពេល ទីផ្សារមូលបត្រនៅកម្ពុជាដាក់ឱ្យដំណើរការ)។ ប្រភពចំណូលបន្ថែមរបស់អ្នកវិនិយោគ សាធារណៈនេះ អាចលើកកំពស់កម្រិតជីវភាពរបស់ពួកគាត់មានភាពសមរម្យ ល្អប្រសើរ និងបង្កើនការប្រើប្រាស់របស់ពួកគាត់ ពោលធ្វើឱ្យតម្រូវការទំនិញ និងសេវាកម្ម ក្នុងប្រទេសកាន់តែច្រើនជាបន្តបន្ទាប់ ដែលជាកត្តាជម្រុញកំណើនសេដ្ឋកិច្ច។ កត្ដានេះផងដែរដូចបានរៀបរាប់ខាងលើ គឺធ្វើឱ្យមានសាច់ប្រាក់មានសកម្មភាពក្នុងសេដ្ឋកិច្ច ពោលសាច់ប្រាក់សន្សំ និងនៅទំនេរត្រូវបង្វែរមុខព្រួញទៅរកការវិនិយោគ ដែលជំរុញឱ្យមានប្រសិទ្ធិភាពសេដ្ឋកិច្ចកាន់តែខ្ពស់។
ទីផ្សារមូលបត្រមានតួនាទី ធ្វើឱ្យមានលំហូរសាច់ប្រាក់ពីការសន្សំទៅកាន់ ការវិនិយោគមួយ ដែលនឹងផ្ដល់សារៈសំខាន់ចំពោះសេដ្ឋកិច្ច បើគ្មានទីផ្សារមូលបត្រ សាច់ប្រាក់នឹងត្រូវទុកទំនេរ ឬរកចំណូលបានតិច។ នៅពេលគ្មានទីផ្សារមូលបត្រ អ្នកវិនិយោគសាធារណៈរក្សាប្រាក់សន្សំរបស់ពួកគេទុក ជាហេតុធ្វើឱ្យឱកាសរកចំណូល បន្ថែមរបស់ពួកគាត់ត្រូវបាត់បង់ ធ្វើឱ្យតម្រូវការផលិតផលទំនិញ និងសេវាកម្ម មានសន្ទុះយឹត។ ម្យ៉ាងវិញទៀត ទីផ្សារមូលបត្រក៏ជំរុញឱ្យមានលំហូរមូលធនពីអ្នកដែល មិនមានឱកាសវិនិយោគទៅអ្នកដែលមានឱកាសវិនិយោគ ដែលធ្វើឱ្យមានប្រសិទ្ធិភាព នៅក្នុងសេដ្ឋកិច្ច។ លុះបើគ្មានទីផ្សារនេះទេ ឱកាសវិនិយោគប្រសិទ្ធភាព ទាំងនោះនឹងនៅជាប់គាំង។ ការជាប់គាំងនេះធ្វើឱ្យបាត់បង់ឱកាសបង្កើតការងារជូនប្រជាជន។ ម្យ៉ាងទៀតឃើញថា ទីផ្សារមូលបត្រមានទំនាក់ទំនង ជាមួយសេដ្ឋកិច្ចយ៉ាងជិតស្និត បើគ្មានទីផ្សារមូលបត្រ រដ្ឋាភិបាលបានបាត់បង់នូវឧបករណ៍គោលនយោបាយហិរញ្ញវត្ថុ ដ៍ប្រសិទ្ធិភាពមួយក្នុងការតម្រង់ទិសសេដ្ឋកិច្ចជាតិ។
ហើយលើសពីនេះទៅទៀត ទីផ្សារមូលបត្រក៏នឹងជំរុញឱ្យមានការគោរព ច្បាប់កាន់តែ​ច្រើន​ ជាពិសេសគឺការគោរពច្បាប់ពន្ធដា និងបង្កើនការចុះបញ្ជី ពាណិជ្ជកម្មស្របច្បាប់របស់ក្រុមហ៊ុន​មួយចំនួនដែលព្យាយាមប្រកបអាជីវកម្មក្នុង ទម្រង់សេដ្ឋកិច្ចក្រៅ​ប្រព័ន្ធ ព្រោះថាអាជីវកម្មប្រភេទនេះមិន​អាចចេញ  វិក័យបត្រ ឬលិខិតស្នាមផ្លូវការផ្សេងៗ ដែលជាតម្រូវការរបស់ក្រុមហ៊ុនបោះផ្សាយ ក្នុងការធ្វើឱ្យមានតម្លាភាពព័ត៌មានហិរញ្ញវត្ថុបានទេ។
តាមអត្ថន័យដែលបកស្រាយខាងលើនេះ ​ទីផ្សារមូលបត្រ គឺជាចលករនៃ ការរួមចំណែកក្នុង ការអភិវឌ្ឍន៍ប្រព័ន្ធសេដ្ឋកិច្ចយ៉ាងពិតប្រាកដ។

 


- សាន្ត សុភាវត្តី, (២០០៩), ការយល់ដឹងរបស់ប្រជាជននៅក្នុងទីក្រុងភ្នំពេញពីទីផ្សារ មូលបត្រ, ភ្នំពេញ៖ សាកលវិទ្យាល័យន័រតុន, ទំព័រ ៩-១១
    - ណូ លីដា (២០០៦), កម្ពុជា និង ទីផ្សារភាគហ៊ុន, ភ្នំពេញ៖  សាលកវិទ្យាល័យភូមិន្ទនីតិសាស្រ្ត និងវិទ្យាសាស្រ្តសេដ្ឋកិច្ច, ទំព័រ ៨
    - សាស្រ្តាចារ្យ ញាន វណ្ណៈ (២០០៩), “ហិរញ្ញប្បទានរបស់ក្រុមហ៊ុនពាណិជ្ជកម្មតាមរយៈទីផ្សារមូលបត្រ”, ភ្នំពេញ, ទំព័រ ១០-១៦